WYSPECJALIZOWANA WŁASNOŚĆ

Jednakże wyspecjalizowana własność anatomiczna ma to do siebie, że (w pewnym sensie) albo pojawia się, albo się nie pojawia; nie zawsze można to powiedzieć o różnicach zachowania się. Albo naczelny ma duży mózg, albo nie; albo naczelny odznacza się chodem kroczącym, albo nie. Różnice fizyczne są więc wyraźnie uchwytne, podczas gdy — z wyjątkiem języka — z róż­nicami zachowania się rzecz ma się inaczej. Poza naj­bardziej zagorzałymi fundamentalistami wszyscy rozu­mieją, że ciągłość cech fizycznych istnieje i jest wręcz oczywista. Podejrzewamy jednakże, iż jeszcze bardziej oczywista jest ciągłość zachowania się. Nikt nie zauwa­żał kiedyś ciągłości anatomicznej pomiędzy człowie­kiem a innymi naczelnymi, ponieważ nikt jej nie szu­kał. Poczucie, że istnieje głęboka i nieprzebyta prze­paść pomiędzy zachowaniem się człowieka a zachowa­niem się zwierząt, jest rezultatem nieumiejętności do­kładnej obserwacji i przeprowadzania porównań. Teo­retyczna ślepota dotycząca budowy fizycznej zastąpio­na została przez teoretyczną ślepotę dotyczącą zacho­wania się.Oczywiście — mamy kultury; oczywiście — mamy symbole; oczywiście — mamy Beethovena, Strawiń­skiego i Paula McCartneya; jesteśmy, rzecz jasna, jedy­nym gatunkiem posiadającym Koran, Biblię, Torę i Ma­nifest komunistyczny.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply