POSZUKIWANIE PRAWIDŁOWOŚCI

Uczeni poszukiwali prawi­dłowości i odkrywali je już dawniej; nie umieszczali ich jednakże w kontekście ewolucyjnym. Nie uważali ich za produkty końcowe naszej historii ewolucyjnej; nie traktowali człowieka jako gatunek, ale jako konglome­rat różnorodnych populacji, narodów i kultur. My na­tomiast bardziej niż zróżnicowaniem zainteresowani jesteśmy uderzającymi podobieństwami — tym, co zoo­logowie nazwaliby „specyficznymi dla gatunku” pra­widłowościami zachowania się, charakteryzującymi wszystkich ludzi w każdym momencie i wywodzącymi się z natury badanego przez nas gatunku zwierzęcego — Homo sapiens . To bowiem, że wszystkie prawidłowo­ści, które charakteryzują gatunek, istnieć muszą ze względu na ich adaptacyjne znaczenie w ewolucji, jest artykułem naukowej wiary darwinistów. Jeżeli więc zadamy pytanie, jak rozwijał się gatunek i jak zmienia­ły się warunki, do których się przystosowywał, zacznie­my rozumieć to, co wygląda często na dziwaczną cechę anatomiczną bądź osobliwy sposób zachowania się. A więc, stawiając pytania dotyczące społecznego zacho­wania się człowieka, korzystać musimy z materiałów dostarczanych przez prace wykopaliskowe i z odkryć nauk społecznych dotyczących podobieństw i różnic pomiędzy naszymi systemami społecznymi.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply