OPARCIE NA TEORII DOBORU

Sprawiło to, że w polu jej zain­teresowania znalazły się takie problemy jak hierarchie dominacji i terytorializm, od dawna będące przedmio­tem zainteresowań etologii, która jednakże interesowa­ła się nimi z perspektywy zachowań osobniczych, a nie organizacji populacji.Określając socjobiologię w podany wyżej sposób, Wilson ujawniał wyraźne tendencje imperialistyczne w stosunku do innych dyscyplin biologicznych, które uz­nał za części nowej, wszechogarniającej, syntetycznej dyscypliny, socjobiologii. Etologię potraktował jako część socjobiologii, dostarczającą empirycznego mate­riału dla śmiałych i rozległych uogólnień socjobiolo­gicznych. Jednakże stosunki pomiędzy socjobiologią i etologią nie są tak proste. Rola etologii jako nauki pomocniczej socjobiologii nie zaspokaja ambicji etologów, którzy z kolei socjobiologię skłonni są uważać za część etologii. Cytowany wyżej Irenaus Eibl-Eibesfeldt pisze: „Wilson zdaje się nie zdawać sobie sprawy, że socjobiologia i ekologia behawioralna są podstawowymi częściami składowymi etologii. Etologia od początku opierała się na teorii doboru. Skupiając uwagę na pytaniu, w jaki sposób struktury społeczne i społeczne zachowanie się sprzyjają genetycznemu przetrwaniu, w tym sensie, że działają na rzecz genetycznej wartości przystosowaw­czej, nowa dziedzina nauki, socjobiologia, niewątpliwie uzasadniła swoją rację bytu jako część etologii” . Sy­tuację dodatkowo komplikuje fakt, że w literaturze przedmiotu często można spotkać się z określaniem mianem socjobiologii wszelkich prób rozpatrywania zachowania się człowieka w powiązaniu z zachowania­mi innych gatunków zwierzęcych.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply