NIEPOWTARZALNOŚĆ CIAŁA CZŁOWIEKA

Rzecz nie w tym, że człowiek po­zbył się swojej natury naczelnego czy wzniósł się ponad nią, lecz w tym, że — po prostu — jest on niepowtarzal­nym naczelnym posiadającym niepowtarzalną naturę naczelnego. Ale każdy gatunek jest niepowtarzalny w swojej specjalizacji — ostatecznie dzięki temu możemy je rozróżnić; i często łatwiej jest rozróżniać ściśle spo­krewnione zwierzęta na podstawie ich zachowania się, niż na podstawie anatomicznej budowy czy fizjologii. Zachowanie się jest tak samo elementem procesu ewo­lucji, jak budowa anatomiczna. Kołysanie głową mewy srebrzystej jest tak samo niezbędne dla jej przetrwania i życiowego powodzenia, jak skrzydła. To właśnie sposób wykonania przez zwierzę danej czynności determinuje jego szanse przetrwania. Bu­dowa anatomiczna narządów płciowych jest genialnie adaptacyjna, ale to właśnie zachowanie się seksualne determinuje, które cechy pojawią się w następnym po­koleniu; okazałe genitalia pawiana płaszczowego nie zapewnią mu genetycznej nieśmiertelności, jeśli nie po­trafi on wykonać sprawnie aktu ukąszenia w kark.Niepowtarzalność ciała człowieka nie jest wyrazem różnicy jakościowej pomiędzy nim a jego kuzynami — naczelnymi. Jest często rezultatem długotrwałego pro­cesu specjalizacji. Najbardziej oczywistym przykładem jest stała dwunożność. Inne naczelne są wprawdzie w stanie chodzić na dwóch nogach, ale rzadko poruszają się w ten sposób.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply