NA KORZYŚĆ CZŁOWIEKA

Na korzyść etologii człowieka należy zapisać, że nie ogranicza się do deklarowania ambitnych zamiarów, ale próbuje przeprowadzać eksperymenty mające pomóc w odróż­nieniu tego, co wrodzone, od tego, co nabyte, wierząc, że w odniesieniu do człowieka uda się osiągnąć podob­ne rezultaty, jakie udało się uzyskać w odniesieniu do zięb .Pojawienie się etologii człowieka oznaczało wyraźny zamiar inwazji obszaru nauk społecznych przez etologię. Zamiar ten jednak musi być uznany za dążenie do nieznacznego naruszenia granic w porównaniu z tym, do czego zmierza socjobiologia. Socjobiologia, określająca samą siebie jako nową dy­scyplinę, narodziła się nie tak dawno. Ojcem jej jest Ed­ward O. Wilson, entomolog, pracujący na Uniwersytecie Harvarda w USA. W 1975 r. ukazała się jego książka Sociobiology: The New Synthesis, obszerny tom duże­go formatu (o podwójnych 575 łamach samego tekstu) obwieszczający narodziny nowej dyscypliny. Ten właś­nie rok przyjmujemy za datę narodzin socjobiologii, chociaż rzeczą oczywistą jest, że szereg zawartych w tej książce tez, teorii i pomysłów zostało sformułowanych wcześniej zarówno przez samego Wilsona, jak i innych autorów. Wilson określa socjobiologię jako naukę zaj­mującą się badaniem biologicznych podstaw społeczne­go zachowania się wszystkich organizmów żywych, łącznie z człowiekiem.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply