ISTOTA ROZRÓŻNIENIA

Istotę rozróżnienia pomiędzy człowiekiem a zwierzę­ciem można zrozumieć w gruncie rzeczy tylko wycho­dząc od łączących ich podobieństw. Przez długi czas utrzymywano, ze względów ideologicznych, z niewie­dzy i ze zwykłego strachu, że w świecie zwierząt czło­wiek jest niepowtarzalny, że różnica pomiędzy nim a brutalną naturą nie jest różnicą stopnia, lecz rodzaju. Uważano, że przepaść oddzielająca półboskiego czło­wieka od nieokrzesanego zwierzęcia jest wystarczająco głęboka — to, że półbóg ten ma zwierzęce ciało, w ogóle się nie liczyło. Bo zwierzęta, jak utrzymuje katechizm, nie posiadają duszy ni umysłu, rozumu ni zdolności przewidywania, mądrości ni kultury, języka ni prze­ciwstawnego do pozostałych palców kciuka, ognia ani żadnej z ogromnej liczby cech stawiających człowieka „ponad” naturą, zastępujących biologię kulturą i po­zwalających mu „zatriumfować” nad zwierzęcością.Ciało człowieka jest niepowtarzalne; podobnie jest i z jego zachowaniem się. I w jego ciele, i w zachowaniu się niepowtarzalność ta odzwierciedla bardzo szczegól­ną adaptację, wytworzoną przez doskonalący proces doboru naturalnego.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply