FAWORYZOWANIE PRZEZ DOBÓR NATURALNY

Sprytniejsze, faworyzowane przez dobór naturalny zwierzęta miały z kolei jeszcze sprytniejsze potomstwo, któremu jego umiejętności i przebiegłość pozwalały utrzymać się przy życiu. Proces ten jednakże stale stwarzał dla ludzkiego zwierzęcia nowe środowisko — środowisko będące jego własnym wytworem. Od mo­mentu, gdy — na przykład — przetrwanie zwierzęcia zaczęło zależeć od mowy, dobór naturalny faworyzował te wszystkie mutacje, które powodowały jakieś uspraw­nienia organów mowy; jeżeli zmienną w tym procesie byłaby wyobraźnia, dobór działałby w kierunku jej roz­woju. Cechy genetyczne, które faworyzują aktywność naukową lub uczenie się przez skojarzenia, „inteligencję ogólną” czy zdolność odraczania bezpośrednich gratyfi­kacji w przewidywaniu przyszłych potrzeb, lub też skłonność do przestrzegania zasad, będą przedmiotem doboru naturalnego w równym stopniu, co cechy aparatu mięśniowego ułatwiające chód kroczący .Przestrzeganie zasad jest ważne: zwierzę nie tylko musiało pewne rzeczy robić, ale jednocześnie po­wstrzymywać się od robienia innych. Zaczynało pozbywać się swojej zależności od wątpliwej nieza­wodności instynktu, ale ciągle musiało w jakiś sposób rozwiązywać zadania, które za inne zwierzęta rozwią­zywał instynkt.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply