CZERPANIE PRZYJEMNOŚCI

Czerpiemy przyjemność i z naszego języka werbalnego, i z na­szego języka zachowań. Z przyjemnością tą harmonizu­je nasza ogromna ciekawość, nasz pęd do zrozumienia tego, o czym mówi nasze zachowanie się, nasza radość z odkrywania behawioralnej biogramatyki. Biogramatyka? Każdy gatunek posiada repertuar sy­gnałów — postaw, gestów, ruchów — komunikujących to, co zwierzęta odczuwają i co planują zrobić. Kiedy młody pawian dżelada wkracza w przestrzeń osobniczą drażliwego, starszego zwierzęcia, wykonuje ono coś, co przypomina szerokie ziewnięcie, a co jest wręcz prze­ciwnie, ostrzegawczym pokazaniem kłów i czerwonej tkanki dziąseł, w celu odstraszenia nieostrożnego mło­dzieniaszka . Kiedy jedna mewa srebrzysta ląduje na terytorium drugiej, sytuacja natychmiast staje się dwu­znaczna. Mewy mają trudności z odróżnieniem samców i samic swojego gatunku po wyglądzie. Intruz może być albo rzucającym wyzwanie samcem, z którym należy walczyć, albo przedsiębiorczą samicą, obiektem zalo­tów. Jeżeli nowo przybyły wyciąga szyję, jest to sygnał do walki, jeśli kołysze głową, jest to zaproszenie do uwiedzenia.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply